Ik realiseer me vandaag maar weer eens hoe weinig ik op ons log een stukje zet.
De alledaagse dingen, al mijn zorg om de poezen, gezondheid en ook vrijwilligerswerk zijn onder anderen boosdoeners dat ik al lang geen stuk meer heb geschreven.
Vandaag ga ik dit dan proberen goed te maken en eens een lang log te maken van de afgelopen periode.
Het is een tijdje hectisch geweest bij ons.
Ondanks alle voorzorgen hebben wij toch een virus in huis gehad.
De dolls waren erg verkouden en niesten en proesten er op los.
Moya was wel een van de poezen die het meeste last heeft ondervonden.
Tijdens een controle bij de dierenarts werd al gezegd dat het leek alsof ze zwanger was.
Ook vond in verraderlijke afscheiding bij haar aan de vagina.
Eerst maar medicatie tegen de koorts gegeven.
Thuis zei iets tegen mij dat ik haar moest gaan behandelen met Puur utero.
De volgende dag weer terug naar de dierenarts omdat het nog steeds niet lekker met haar ging.
Daar fotox92s laten maken.
Twee kloppen hartjes waren al snel te zien.
Evenals de pootjes, kopjes, het hele skelet van twee kittens enz.
Dan stokt je adem wel even bij het zien van dat beeld.
Moeder doodziek, maar wel in verwachting van twee kittens!
Dit was niet de planning en ook niet de verwachting.
Twee dagen kregen wij van de dierenarts.
Binnen die twee dagen moest de uitvloeiing uit haar vagina weg zijn en ook de koorts.
Anders werden de kleintjes weg gehaald en moeder gesteriliseerd.
Het was alsof ze het heeft gehoord.
Moya genas binnen een paar uur na dit bezoek!
Alleen niesen was niet over.
Die week op maandag weer naar de dierenarts geweest om medicatie.
Via een bevriende cattery hadden wij de tip gekregen om Zithromax te gaan gebruiken (een medicijn normaal gesproken voor mensen).
Dit bleek het toverwoord.
Op maandag was Moya nog erg ziek.
Die woensdag echter was ze super vrolijk.
Haar moeder Luna Bay was opeens ook in allerbeste stemming.
Het was alsof de dames ons wat wilden vertellen.
Ronald had al een paar keer x93geluidenx94 gehoord die hij niet thuis kon brengen, maar wat?
Tegen het einde van de avond waren de dames nog steeds zo blij.
Je kunt dan echt zien dat het moeder en dochter is.
Opeens hoorden wij een kitten geluid!
Wat bleek; mama Moya had een kitten gekregen in de krabpaal!
Haar moeder en zij hebben ons de hele tijd trots dit kitten willen laten zien, maar wij hadden niets door.
In de wetenschap dat er een tweede moest komen, snel de bench klaar gezet.
Maar niets. . . . De volgende dag naar de dierenarts met Moya gegaan.
Ze kreeg een wee opwekker.
In de auto begon ze al te persen, ja daar zit je dan met een zwangere poes, met weeen, alleen in de auto.
Die rit leek eeuwig te duren.
Thuis werd kitten nummer 2 geboren, net op tijd!
Over xe9xe9n naam hebben wij niet lang hoeven nadenken.
Milagra is Spaans voor Wonder, want dat was het.
Mila is dus de eerste naam.

Kitten nummer twee heeft de naam Evita Leya.

Wij staan iedere dag versteld over de ontwikkelingen van deze twee dames.
Ze groeien super snel, waren met 3.5 weken al uit de bench en klommen met 4 weken al in onze broek! Eten? Geen probleem, zet ze voer voor zonder te leren en ze eten het direct op.
Ook Devi is bevallen van een dochter.
Wij hadden de hoop op een iets groter nestje met haar, maar zijn heel blij met haar ene kind!
Alles verliep met haar vanaf een leien dakje.
De naam van het kitten is Mogan geworden.
Vernoemd naar xe9xe9n van onze lievelings vakantie plaatsen op Gran Canaria.
Moeder en dochter zijn zo blij met elkaar en ook onafscheidelijk.
Mogan is een rustig kitten, kijkt de x93kat uit de boom,x94 onderzoekt alles en kijkt rustig om haar heen. Mama Devi is SUPER MOM, alle kinders, ja ook die van Moya, komen bij haar aan de melkbar liggen.

Ook onze Nyima is bevallen.
Wij vonden het echt tijd voor haar worden om eens een nestje te krijgen.
Nyima is een mannengek en iedere keer als ze krols was of ook als ze niet krols was liep ze te flirten met onze mannen.
Haar zwangerschap verliep heel goed.
Nyima groeide als kool.
Uiteindelijk woog ze 6.7 kilo.
Twee kittens werden in de vroege ochtend van vrijdag op zaterdag 30 oktober geboren.
De verwachting was dat ze er meer zou hebben gezien haar gewicht.
Ook deze twee kittens waren mooi op gewicht.
Nyima had nog wel de nodige moeite met het feit dat ze mama was geworden en de slaapkamer alleen met ons moest delen.
Ze wilde maar al te graag naar beneden, naar haar kerels!
Uiteindelijk was ze zaterdagavond de moeder wat wij ook hadden verwacht van haar.
Midden in de nacht wilde Nyima weer de kamer uit.
Met veel geschreeuw maakte ze ons wakker.
Ik heb haar met een slaapkop maar naar beneden gestuurd.
Ondertussen kon ik even genieten van de twee kittens.
Exe9n, twee, driex85x85. Euh drie? Wakker? Droom? Borrel te veel?
Nee, ze had bijna 24 uur later een derde gekregen!
Het kittens was al helemaal schoon en opgedroogd.

Zo zitten wij op dit moment met zes kittens in huis van verschillende leeftijden.
Erg gezellig hoor om het kleine grut weer te zien opgroeien.
De eerste voorzichtige gesprekken met adoptieouders komen er weer aan.
Spannend hoor waar ze dit keer weer naar uitvliegen.
Maar eerst lekker zelf genieten en goed voor ze zorgen!
Veel zorgen en pijn in mijn buik heb ik om onze Luna Bay.
Ik heb een tijdje geleden een knobbeltje gevoeld onder haar buik.
Voor mijn gevoel was / is het boonvormig.
Toch maar naar de dierenarts gegaan met haar.
Daar waren ze minder enthousiast.
Men gaat al snel uit van een (kwaadaardige) tumor.
Een mama tumor zoals ze zeggen, bij een melkklier.
Er is een biopt genomen en uit dit onderzoek blijkt dat er geen schadelijke cellen werden gevonden. Maar desondanks werd geadviseerd haar knobbel te verwijderen, inclusief alle melklieren / melklijsten.
Ik vind het nogal wat!
Na lang nadenken en veel leeswerk hebben wij besloten Luna te laten opereren.
Vrijdag 12 november is het zover.
Maar wij maken een tussenstap.
In eerste instantie wordt haar knobbeltje ( die nu wat kleiner wordt ) verwijdert met bijbehorende melkklier.
Dit ter onderzoek weg wat het nu precies is.
Mocht blijken dat het heel iets anders is dan een tumor, dan hebben wij er verstandig aan gedaan om niet alles weg te laten halen.
Blijkt dat de kans op herhaling groot is dat ze weer tumoren krijgt pas dan kan een grote operatie altijd nog.
Ik hoop natuurlijk op het eerste.
Luna Bay is pas 5 jaar en 6 maanden.
Te jong om nu al ziek te zijn.

Tot de volgende keer! 
Nieuwe kattenproducten
Alle nieuwe producten op een rij
direct leverbaar, portovrij vanaf 29 x80
www.zooplus.nl